katalizator
 

    Muzyka uprzyjemnia nam życie. Jest rozrywką. Jest też pasją, która może pochłonąć bez reszty.

    Akt tworzenia muzyki może być przeróżny – wszystko zależy od twórczej jednostki. Słowa piosenki tematycznie obejmują miłość, nienawiść, zdradę, miłość, zazdrość, przyjaźń, śmierć, wolność, miłość. Generalnie miłość.

   Zdarzają się oczywiście oryginalni, którzy chwalebną pieśnią opiewają swoją nową brykę albo setną parę zakupionych butów. Można i tak.

  Nie zapominajmy też o podbijających świat 15-latkach, które stwierdziwszy, że „nikt nie wie, co one czują” uświadamiają nas o tym scenicznym skrzekiem.

   Jeśli chodzi o tworzenie dźwięków, tu sprawa przedstawia się równie różnorodnie, jak to miało miejsce przy tekście. Cudowną melodię można wydobyć z kosztującego majątek fortepianu marki Steinway, jak i metalowej piły do cięcia drewna.

  Można ćwiczyć latami, bądź być szczęśliwym posiadaczem wrodzonego talentu. Najczęściej i to, i to.

  Bez względu na to, w jak skomplikowanym procesie i za pomocą jakich środków stworzona została muzyka, jedno jest pewne – ma na nas bardzo silny wpływ. Może nas zachwycać albo irytować, fascynować lub zanudzać.

   Wybrana przez nas, ta idealna i niepowtarzalna, staje się katalizatorem naszych emocji. Przy szybkiej, żywiołowej muzyce pogłębia się nasza radość i łatwiej wpadamy w euforię. Wolna i liryczna wprowadza nas w nastrój okazywania uczuć. Melancholijna i nostalgiczna trzy razy szybciej doprowadzi nas do łez. Refleksyjna natomiast skutecznie podniesie poziom zaawansowania naszych rozmyślań. Nie zapominam o relaksacyjnej, która uniesie nas podczas medytacji o cal nad podłogę.

   Muzyka w połączeniu z myślami bądź sytuacją powoduje silniejszy skurcz żołądka i dreszcze. Może też przez chwilę podnieść naszą pewność siebie na tyle, że poczujemy się jak bogowie mogący wszystko.

   Jest też odświeżaczem pamięci, który skutecznie przywołuje, mniej lub bardziej miłe, wspomnienia – stop klatki.