Modernizm i Postmodernizm
 

   Dwa skrajne kierunki rywalizujące ze sobą, a równocześnie tak zależne od siebie.
Gdzie postmodernizm jest częściowo konsekwencją modernizmu.
Modernizm kierunek w sztuce który pojawił się w fotografii europejskiej w okresie międzywojennym.
Pokazywał świat w sposób rewolucyjny, był sprzeciwem wobec pozytywistycznego realizmu.
Modernizm czyli awangarda której kierunkami są :
secesja, dekadentyzm, surrealizm, symbolizm, impresjonizm, kubizm,
- cechuje się prostotą i logiką formy.

   Artyści poszukiwali nowych form sztuki (symbolizm, kubizm, sztuka dla sztuki),
a także przyznawali sobie i sztuce niezależną i nadrzędną role w społeczeństwie.
U jej podstaw leży programowy estetyzm, zawierający się w haśle "sztuka dla sztuki"
Modernizm to sposób myślenia i postrzegania świata. Wreszcie fotografia mogła pokazać
własne odczucia i refleksje, a manipulacja obrazem dała nowe nieograniczone możliwości wyrazu.
  
   Fotografie były o wiele bardziej dynamiczne, mogły przekazać więcej informacji,
przełamywały schematy kompozycyjne.
Dały w późniejszym okresie jeszcze więcej możliwości wyrazu, poprzez fotomontaż.
Modernizm pozwolił fotografii przeobrazić się w swoisty rodzaj sztuki.
  
   Wreszcie artyści zajmujący się fotografią mogli się poczuć naprawdę artystami, był to czas eksperymentowania z tą wciąż przecież młodą dziedziną sztuki jaką była fotografia.
To na całym świecie czas rewolucji w sztuce i czas eksperymentowania.
   Rodzą się awangardy i rozwijają ruchy.

Główni przedstawiciele w Europie to:
László Moholy-Nagy,
Hannah Höch, Karel Teige,
Kazimierz Podsadecki,
Károly Escher,
Trude Fleischmann.