Głównym założeniem tej wystawy było zebranie prac studentów, wykładowców oraz profesjonalistów z kręgów grafiki i fotografii, związanych z Queensland College of Art (QCA), w celu PODZIELENIA się nimi z szerszym gronem miłośników sztuki.

Dzięki mocnej sieci powiązań absolwentów QCA oraz wyjątkowo aktywnemu zaangażowaniu T. Jacka Rybińskiego z UNDER the HOUSE of ART, możliwe było zebranie tak licznej reprezentacji artystów dla tego projektu.

Założony w 1881 Queensland College of Art jest najstarszą australijską szkolą sztuk pięknych oraz wzornictwa i oferuje najszerszy wybór kierunków artystycznych w całej Australii.

Od ponad 127 lat skupiał najwybitniejszych artystów oraz akademików z zakresu sztuk pięknych oraz wzornictwa i równocześnie wykształciło tysiące profesjonalnych artystów, projektantów, fotografów oraz filmowców; ludzi którzy mieli wpływ na kształt sztuk pięknych i wzornictwa w Queensland, Australii, a obecnie również za granicą.

Nasze kierunki obejmują:

Animację; Współczesną Sztukę Aborygeńską; Wzornictwo: Projektowanie Komunikacji Wizualnej, Projektowanie Wnętrz, Projektowanie Przemysłowe; Film oraz Media “Ekranowe”, Produkcję Gier; Sztuki Piękne: Grafikę Warsztatową, Złotnictwo Artystyczne, Malarstwo, Rzeźbę i Multimedia; Fotografia: Fotografię Reklamową, Fotografię Artystyczną, Fotografię Dziennikarską; Media Wizualne: Projektowanie Graficzne, Projektowanie 3W, Projektowanie Cyfrowe, Telefotografię Dziennikarską oraz Praktykę Sztuk Pięknych.

Te programy umożliwiają studentom zmienić swoje pasje w kariery zawodowe. Obecna wystawa “WESPÓŁ...”, jest dowodem rozwoju studentów od ich pierwszych lat studiów do poziomu profesjonalnych artystów.

Earle Bridger

QCA Vice Dyrektor (Rozwój i Współpraca)

Asysta Kuratorska / Listopad 2008

Uważa się, iż zachęta oraz poparcie dla edukacji w dziedzinach sztuk pięknych oraz nauk humanistycznych jest istotnym przymiotem społeczności o wysokim poziomie cywilizacyjnym i kulturowym. Można by dyskutować o niektórych implikacjach, osądach wartości, zawartych w słowach "cywilizacja" i "kultura", niepodważalną jednak prawdą jest, iż każde społeczeństwo w celu przetrwania powinno rozwijać w sobie predyspozycje i intuicje wynikające z udziału w tym, co nazywamy humanistyką. Humanistyka daje wyraz temu co ludzkie, a poprzez zaangażowanie się w niej, wyostrzamy nasze najlepsze ludzkie cechy jak: osąd, wyobraźnia czy pokora.

Jakie jednak miejsce w obrębie humanistyki zajmują sztuki piękne oraz ich studiowanie? Nie gubiąc się w rozważaniach nad akademickim pytaniem typu, "Czym jest sztuka?", możemy stwierdzić, że stając przed dziełem sztuki – wizualnej lub jakiejkolwiek innej - poszukujemy rzeczy, których nie znajdujemy gdzieindziej. Znajdujemy dzieła, które poza walorami czysto estetycznymi, mogą pomóc nam w interpretacji natury oraz zrozumieniu siebie samych. Dzieła artykułujące postawy etyczne lub poglądy polityczne czy wreszcie, oferujące możliwość kontemplacji świata z perspektywy innego człowieka.

Nie jest moim zamiarem aby zabrzmiało to pompatycznie, skłaniam się jednakowoż do stwierdzenia, że pomimo, iż manifestacja sztuki odbywać się może na jednej lub wielu płaszczyznach, zasadniczym jednak jej składnikiem jest składnik ludzki - angażując się w sztukę, angażujemy się w człowieka.

Rezultaty tego procesu są widoczne także na tej wystawie. David Jones na przykład mówi o sztuce jako „medium” umożliwiającym wymianę idei ponad podziałami językowymi, narodowymi i kulturowymi. Earle Bridge podkreśla wagę fotografii dokumentalnej, ponieważ umożliwia ona, jemu oraz miliardom innych, „poznawanie jeden drugiego... dzielenie się naszymi podobieństwami i zastanawianie się nad naszymi różnicami". Alan Owen traktuje zaś swoją sztukę dla pogłębienia zrozumienia wydarzeń z przeszłości, szczególnie wojny. Wszystkie prace na tej wystawie wynikają ze zdolności osądu, z wyobraźni oraz z pokory, a konfrontując je, doświadczamy tych samych wartości. Jak więc zdolności te mogłyby być bezużyteczne?

Liczymy na kontynuację wspólnego spoglądania na świat – wspólnego spoglądania na świat oczami

drugiego.

Paul Jolly